یادش بخیر...قدیم ترها که یه عضو ساده ی شبکه اجتماعی خوبمون بودم،نهج البلاغه میخوندم...یه گروهی هم داشتیم،که با فهم ناقص خودم قول داده بودم به اعضا که روزی یک حکمت براشون بذارم...اون موقع نه عربیم خوب بود،نه مثل حالا ادعای فهمیدن داشتم،نه خیلی اهل دل بودم که بگم با عشق میرفتم سراغ کتاب..نه...فقط یه روز به خودم اومدم گفتم ای دل غافل....اینهمه کتاب از نویسنده های جورواجور میخونی حالا چه درسی چه غیر درسی...حرف خیلی ها رو میشنوی که راست و دروغشون اصلا مشخص نیستشیعه ی محترم! یه بار کتاب امام اولینت رو باز کن ببین چی گفته مولا....حییف از عمر....خیلی وقته ی پای صحبت های مولا ننشستمباید بخونمش...حتی اگه خوب نفهمم

با اجازتون کوتاه و مختصر حرفهای مانده ی هفته ای که گذشت: (گرچه جدیدا کلا این مدلی شده که پستهام حرفهای چند روز پیشمه و البته ناراضی نیستم از این وضع) 1 درس خوندن اون طوری که انتظار میره واقعا در من نیست... اما فکر کنید همین من،طوری شده که معدل بالاهای ترم پیش سر کلاس کلهم تو باقالیا بعد استاد چشم امیدش میره سمت من که شما بگو چی فهمیدی از این جمله. یا مثلا سر کلاس مکالمه یا همون گفت و شنود منطقی اینه که سر تا پا گوش باشیم و تنها گوش...نه اینکه سوالات بیخود بپرسیم که به راحتی تو فرهنگ لغت یا همین گوگل در دسترس پیدا میشه و گوش بدیم حرف استاد رو میون قهقهمه هامون وقتی داره میگه از من سوالات سخت تر بپرسید... کلاسه اینجا،باید خودتون دنبال اینها باشید نه اینکه من بگم بهتون. من که تو دانشگاه درس میخونم تمام راه رو با خودم دعوا کنم که به تو هم میگن دانشجو بعد تو پانزده دقیقه ی قبل از کلاس ببینم هیچکس درس نخونده و وقتی به یکی بگم که پس بیا کمی حرف بزنیم(به عربی) بگه بی خیال نمی پرسه که! من!!!!!! پ.ن: میشه به حال زارمون گریه کنیم؟ میشه بفهمیم عمق فاجعه رو؟ 2 اصلا مورد اول به حدی ناراحت کننده و

عبدالله بن حسننه زره داشتنه سپرنه در سن رزم بوداو می دانست عمویش کشته خواهد شداو میدانست عمو دیگر جانی بر بدن ندارد چه او به میدان برود چه نرود...اما نماند...او به جز فدای دلدار شدنبه چه اندیشید؟که با دستان خالیبه میدان دویدو همان دستها راکه تنها دفاعیه اش بودسپر بلای امامش کرد...نمیدونم چی بگم..چی بگم...دل به دریا زدن عبدالله بن حسن،تصمیم حر،شرمنده ام کرده..با دستای خالی...برای یاری امامش میره وسط قتلگاه...یعنی بابا شیعه ی علی و اولادش،اگه ابالفضل نشدی،علی اکبر نشدی،زینب نشدی،عبدالله بشو حداقلوقتی امام زمانت وسط گودی قتلگاهه،از هر سو بهش هجوم آوردن..هر کی هر چی داره استفاده میکنه برای ضربه زدن به پیکر خون خدا،دین خدا،حجت خدا...وقتِ تو خیمه نشستن نیست...وقت سکون و راکد موندن نیست...وقت حرکته...وقت دفاعه...ما حواسمون نیست..راستیخبری داریم از امر و فرمایشات نائب اماممان؟یا او برای خودش میگوید و ما هم برای خود زندگی میکنیم؟؟نکندقافله بگذردو بی تفاوت بمانیم...خبری هست.... /منتشر شده در دهه اول_فانوس جزیره/

نویسنده این مطلب،مخاطب خوبم،خانوم ریحانه است.. (از نظرم خیلی زیباست که از دل نگاه های دیگران به زندگی نگاه تازه ای کنیم...حالا امروز این وب،قراره شاهد روایتی باشه از قلمی غیر از قلم من حقیر...شکرخدا...) ****** بسم رب الشهدا و الصدیقینبرای اینکه لطف خدا و رحمتش شامل حالمون بشه باید اخلاص داشته باشیم اینقدر پاک باشیم که خدا کلا از ما راضی باشه قدم برمیداریم برای رضای خدا،قلم بر میداریم برای رضای خدا،حرف میزنیم برای رضای خدا ،شعار میدیم برای رضای خدا،می جنگیم برای رضای خدا... (شهید محمدابراهیم همت) ** تا الان که به این مرحله رسیدم(از نظر تحصیلی میگم)جوری بوده که درسام و نگه داشتم تا شب امتحان ،وشب امتحان به زور قهوه های غلیظ و چای و کاکائو و شب زنده داری ها خوندم و رفتم سرجلسه و چون نتیجه خوبی هم گرفتم این روند ادامه دار شدهدرسای دوره دبیرستان و هم اگه قرار نبود کنکور بدیم فکر کنم با این نحوه خوندن فقط شاید تا الان دیگه اسم کتابارو یادم مونده بود. این روند ادامه داشت تا زمان کنکور ،کنکور و خوب خوندم و تازه فهمیدم این کتاب ها چی دارن میگن و چقدر مطالب قشنگن،قبل از رفتن به دانشگاه پیش خود

قرارگاه اربعین حسینیحجم: 8.9 مگابایت++اوصیکم به این صوت++و سلام...اگر خدا بخواهداین هفتهراهی سرزمین حسینم....پیاده روی اربعیناین بار،با خانواده....*بدون شک محتاج دعاییم.و حتما اگر لایق باشیم و خدا بخواهد به یاد همه حق داران و آشنایان حقیقی و مجازی هستیم.دعای عاقبت بخیری...دعای اصلاح...دعای فرج...خیلی محتاج دعاییم.راستیزیارت اربعین راحتما بخوانید.یاحسین...

امروز رفیقم که از مدتها قبل در جریان تلاشم برای رفتن به کربلا بود،بعد از چند روز که میگفت خیلی دلم گرفته،بغضش ترکید....چندین دقیقه گریه کرد...ناله کرد....تو نگاهش شدت اشتیاقش به کربلا به خوبی دیده میشد...خیلی دلم گرفت...گفتم خدایا چطوره قصه،ادم بیخودی مثل من رو دعوت کردی و این دوست خوبم رو...یا مثلا فاطمه هم،با اینکه هیچ حرفی نزد اما دلم گرفت از غم و حسرت نگاهش...یا پیام های دیشب خاله جان...که با دو بچه ی کوچیک هر جوری فکر کردیم نمیشد که بره...هیچ طوره شرایطش نبود...دلم می خواست تو این یه دونه ظرفیت خالی ماشین مون همه رو ببرم....همه رو:(دلم می خواست میتونستم اونهایی که با التماس خواستن سلام به آقا برسونم راهی کربلا کنم...نمی دونم ایندفعه حالم چرا این طوری شده...نمیتونم مثل دو دفعه قبل کوله رو دوشم بذارم و برم و فقط دعا کنم..ایندفعه دلم میخواد کاری کنم:(ایندفعه با یه دل خیلی گرفته با یاد یک عالمه نگاه مشتاق و دلتنگ دارم میرم..این بار شعله ورم...ناراحتم..رنجورم...هنوز یاد پوستهای به استخوان چسبیده ی کودکان یمن که فقیرترین کشور جهان معرفی شد از ذهنم بیرون نمیره...هنوز نگاه های مظلوم بچه ه

امشب یه متنی تو کانال استاد پناهیان بود که جواب دغدغه این روزهام بود که خدایا در جواب خوشا به حالت ها و تعریف های دیگران چه جوابی باید بدم که هم مودبانه باشه هم مغرور نشده باشم...نکات خوب و جالبی تو متن هست...شما هم بخونید. خودت را تحویل بگیر؛ چون حسین(ع) به تو نگاه کرده/ خودت را تحویل نگیر؛ چون برای حسین(ع) کاری نکردهای ⭕️ قدر این سفر را بدانید! 1400 سال در این راه #خون دادهاند تا راه اربعین برای شما باز شده... ___________________________#مسیر_نجف_کربلا #اربعین94 #حجت_الاسلام_پناهیان: امام صادق(ع) فرمود: کسی که بعد از شهادت ما به زیارت ما بیاید، مانند کسی است که در زمان حیات ما به زیارت ما آمده(جامعالاخبار/33) شما زائرین کربلا باید تصور کنید که میروید شخصاً خودِ امام حسین(ع) را زیارت کنید. پس نگو من میروم کربلا که مزار حسین(ع) را زیارت کنم؛ بگو میروم زیارتِ خود امام حسین(ع)! باید باورت بشود که به زیارت خودِ امام حسین(ع) میروی. همچنین اهلبیت(ع) فرمودهاند: هر کسی به زیارت ما بیاید مثل این است که به زیارت رسولالله(ص) رفته است(کافی/ج4/ص579) پس شما زائرین کربلا دارید به زیارت